دل نوشته های دو دختر شهید
حجاب صدفی که گوهر عفت ما را حفظ می کند
ما دوتا خواهر هستیم وبا اذن گرفتن حضرت زهرا(س) کارمون روشروع کردیم و از حجاب/حجاب/حجاب/ عفت می نویسیم.
خواهران عزیز سیاهی چادر ما از سرخی خون شهید بالا تر است پس بیائید همچون مادر پهلو شکسته ............../
(واین وبلاگ رو تقدیم می کنیم به تمامی مادران شهید این سرزمین
که از دامن پاک و باعفتشان لاله های سرخ بهشتی روئیدند)
/خصوصا مادربزگ مرحومه خودمون/
يادي از ياران : شهيدان : بابامون ابراهيم نجاتي،عمو احمد سالميان،عموكرم طهماسبي،
مجيدزارعي،سيدمجيدكلوشادي،علي اكبرشرفي،
حاج حسين اجاقي،جعفر(بهمن)نيري،برومندكهزادي،سيدمحسن كشفي،
خدامروت گلي،مرادحسين كراني،عزيزعلي اميدوار،سيدمجتبي تيرانداز،
شهاب خالصی,خسرو ارمین,خسروبصیرمند
شادي روحشون سه تا صلوات
بسم رب مولانا صاحب العصر والزمان(عج)
روزگاری شهر ما ویران نبود
دین فروشی اینقدر اسان نبود
صحبت از موسیقی عرفان نبود
هیچ صوتی بهتر از قران نبود
دختران را بی حجابی ننگ بود
رنگ چادر بهتر از هر رنگ بود
پشت پا بر دین زدن آزادگیست
حرف حق گفتن عقب افتادگیست
بی تو منکرها همه معروف شد
کینه توزی با دلی مکشوف شد
بی تو دلهامان به جان آمد بیا
کاردها بر استخوان امد بیا
اللهم عجل لولیک الفرج*** اللهم عجل لولیک الفرج
این چندخط هم ازطرف داداش جوادمون تقدیم به همه
خوانندگان این وب:
اللهم عجل لولیک الفرج
مهدی جان، امروز چیزی شنیدم که تمام وجودم را غرق در حسرت کرد!
مهدی جان، شنیدم گل مهر تو در دلهایی می شکفد که شکسته باشند؛
به من بگو بدانم هنوز شکستگی دلم به جایی نرسیده که
جوانه ای هر چند کوچک از نگاه مهربانت در آن بشکفد؟!
مهدی جان، تو به هر لباسی و به هر شکلی می آیی
و خود را به کسانی که از دل دوست دارند تو را ببینند نشان می دهی؛
مهدی جان، شنیدم گل مهر تو در دلهایی می شکفد که شکسته باشند؛
به من بگو بدانم هنوز شکستگی دلم به جایی نرسیده که
جوانه ای هر چند کوچک از نگاه مهربانت در آن بشکفد؟!
مهدی جان، یادت هست طوافی که به نام تو دور خانه خدا کردم!
و احرامی که به یاد تو بر تنم پوشیدم!
آن زمان احساسی زیبا به من می گفت که تو با من و در کنارم
و در تمام راه های زندگی همراهم بودی
اما سوال من این است که آیا در تمام مدت عمرم
ارزش اینکه حتی یک لحظه تو را ببینم را نخواهم داشت !؟
چگونه دلم را آرام کنم؛ زیرا که تو همیشه با من بودی اما تو را هیچ گاه ندیدمت!!!
این شبها چقدر با تو نجوا کنم
و تا به کی باید آسمان شب های انتظار صدای دردمند مرا تحمل کند ؟!
تا به کی چشمه جوشان اشکم به یادت جاری باشد؟!
مهدی جان، تو را چه می شود اگر گوشه ی چشمی مرا مهمان نگاه مهربانت کنی؟
مهدی جان، ذکر لبم شده نام تو،
یا مهدی ادرکنی، یا مهدی ادرکنی، یا مهدی ادرکنی ...
مرا دریاب مولایم،
روزی مرا دریاب درحالی که ببینمت و بشناسمت؛
و یقیتن دارم که آن روز نزدیک است!